از بيرون امدن از كشتى مثلا باشد ضرر ندارد ودر اين حال واجب است مراعاة قبله واستقرار بقدر امكان پس مال سواري يا كشتى أو هر چه از قبله منحرف شود روى خود را بقبله كند واگر متمكن باشد از استقرار در حال قرائت وأذكار ودر حال اضطراب ساكت باشد واجب است چنين كند در صورتيكه سكوت طويل نباشد بنحوى كه از صورت نماز بيرون رود والا وجوب آن مشكل است ( مسألة 24 ) جايز است نماز در كشتى يا بر مال سواري كه ايستاده باشند با امكان مراعاة جميع شرائط از استقرار واستقبال وغير آن بلكه أقوى جواز نماز در آن است در حال سير آن اگر مراعاة شرائط ممكن باشد اگر چه بسكوت از قرائت وذكر در حال اضطراب باشد بشرط مزبور وگذشت كه منحرف شود بانحراف قبله وحركت تبعيه ضرر ندارد ولكن أحوط اقتصار بصورت ضيق وقت واضطرار است ( مسألة 25 ) جايز نيست نماز كردن روى خرمن گندم وكاه وتپه رمل وأمثال آن در صورتيكه فرو رود ونماز گذار بر آن مستقر نشود سيم از شرايط مكان انكه در معرض عدم امكان تمام كردن نماز وتزلزل نباشد كه نداند اتمام نماز را مىتواند يا نه مثل نماز كردن در ميان جمعيت كه معرض رفت وأمد مردم وباطل شدن است وهم چنين است در معرض باد وباران شديد وأمثال آن پس در صورتيكه اطمينان بامكان ماندن ندارد جايز نيست در آنجا شروع بنماز كند بنابر أحوط بلى بمجرد احتمال عروض مبطل ضرر ندارد شروع در آن چهارم از شرايط مكان انكه ماندن آنجا حرام نباشد مثل ما بين دو صف جنگ كه احتمال خطر بدهد يار بر سقف يا ديواريكه مشرف بخراب شدن باشد يا در بيابانيكه حيوانات درنده باشند وأمثال آن كه محل خطر بر نفس باشد پنجم انكه ايستادن ونشستن آنجا حرام نباشد مثل جائيكه زير پاى أو العياذ بالله قران يا قبر معصوم ونحو آن باشد كه وقوف بر آن هتك حرمت باشد ششم انكه ممكن باشد در آنجا نماز گذار بحسب حال خود افعال نماز را بعمل أورد پس نماز كردن در محلى كه سقف آن كوتاه باشد كه نتواند بايستد يا انقدر تنگ باشد كه نتواند ركوع وسجود كند بنحوى كه معتبر است جايز نيست بلى در ضيق وقت وحالت اضطرار جايز است وبقدر امكان مراعاة اين شرط لازم است واگر امر أو داير باشد ما بين دو مكان كه در يك كدام قدرت بر ايستادن دارد ولى ركوع وسجود را لابد است باشاره بجا أورد ودر ديگرى لابد از نشستن است وركوع وسجود را در انحال مىتواند بجا أورد پس در وسعت وقت أحوط تكرار